Skip to main content

Μπρος γκρεμός και πίσω η Γαλλία

  Γράφει ο Διαμαντής Αμπατζής, Πολιτικός Επιστήμονας Αυτές τις μέρες βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από σκληρές εικόνες βίας στους δρόμους του Παρισιού και άλλων περιοχών της Γαλλίας. Εικόνες τόσο σκληρές, που βλέποντας το καμένο δημαρχείο αναρωτήθηκα αν πρόκειται για πραγματικό γεγονός ή για εικόνα δημιουργημένη με τεχνητή νοημοσύνη. Η κατάσταση στη Γαλλία είναι τόσο περίπλοκη, που είναι σχεδόν αδύνατο να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φταίνε οι μετανάστες; Φταίνε οι κακές συνθήκες διαβίωσης, ύστερα από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα της οικονομικής κρίσης που έπληξε και συνεχίζει να πλήττει τη Γαλλία; Οι ερμηνείες είναι πολλές και σχεδόν πάντα διατυπώνονται με τρόπο που εξυπηρετεί την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα εκείνου που εκφράζει την εκάστοτε άποψη. Προσωπικά, δεν πιστεύω τίποτα από όλα αυτά, γιατί τα πιστεύω όλα. Οι δύο ισχυρότερες απόψεις που κυριαρχούν αυτές τις μέρες στα μέσα ενημέρωσης έχουν διαμορφώσει δύο πολύ σημαντικά αφηγήματα. Το πρώτο υπο...

Καλώς ήρθατε στην Πολιτική Αντίστροφα

 Η Πολιτική Αντίστροφα είναι μια ανεξάρτητη προσπάθεια που φιλοδοξεί να παρουσιάζει την επικαιρότητα με αντικειμενικότητα, τεκμηρίωση και κριτική σκέψη. Στόχος μας είναι να αναδεικνύουμε τις σημαντικότερες πολιτικές, κοινωνικές και διεθνείς εξελίξεις, δίνοντας χώρο στην ανάλυση, τον διάλογο και την ελεύθερη έκφραση απόψεων.

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία μεταδίδεται με ταχύτητα, επιδιώκουμε να προσφέρουμε ουσιαστική γνώμη, βασισμένη σε αξιόπιστες πηγές.

Σας ευχαριστούμε που επισκέπτεστε την Πολιτική Αντίστροφα και σας προσκαλούμε να γίνετε μέρος της κοινότητάς μας, συμμετέχοντας στον διάλογο με σεβασμό και κριτική σκέψη.

Η ενημέρωση είναι άποψη, ανάλυση και ευθύνη.

Comments

Popular posts from this blog

Τι πιστεύει η αστρολόγος σας, κ. Καρυστιανού;

Γράφει η Αλεξάνδρα Χρ. Παύλου, Δημοσιογράφος/ Πολιτική Επικοινωνιολόγος 15 Αυγούστου 2026. Σύρος. Κάπου ανάμεσα στο τρέξιμο, στις βαλίτσες, στην αναμπουμπούλα της αναμονής και στο άγχος του αν θα έρθει τελικά το πλοίο, συνάντησα τη Μαρία Καρυστιανού. Επέστρεφε, λογικά κι εκείνη, προς την Αθήνα. Φυσικά, όπως ενδεχομένως θα περιμένατε, δεν περίμενε μαζί μας το ταπεινό Blue Star, αυτό που εμείς η νέα γενιά - επιλέγουμε για να γλιτώσουμε κανένα εικοσάρικο, το οποίο μπορεί να μεταφραστεί σε ένα ακόμη γεύμα στο νησί, δυο ποτά ή, τέλος πάντων, λίγες ώρες παραπάνω καλοκαιριού. Η κ. Καρυστιανού ταξίδευε με την πιο «τσιμπημένη» επιλογή (ξέρετε για ποια λέω). Την παρατηρούσα με περιέργεια, νομίζω το κατάλαβε.  Μαύρο φόρεμα, ψηλές, σχεδόν αριστοκρατικές πλατφόρμες, μια ψάθινη τσάντα, γνωστής εταιρείας, που έμοιαζε κάθε άλλο παρά ταπεινή. Και στην αγκαλιά της ένα μικροσκοπικό σκυλάκι, όπως αρμόζει, θα έλεγε κανείς, σε μια κυρία. Κάπου ανάμεσα στον δικό μου ποδαρόδρομο, τις βαλίτσες αγκαζέ και τ...

Ζητείται ΕΛ(Λ)ΑΣ ! (;)

Γράφει ο Γιώργος Τσικνάκης, Πολιτικός Επιστήμονας  Άλλη μία ΔΕΘ έλαβε χώρα...στην χώρα των θαυμάτων· εδώ που οι προεκλογικές δηλώσεις ομοιάζουν περισσότερο με υστερικό επεισόδιο ενός αρχοντοχωριάτη, λούμπεν τύπου που ανέλπιστα πασχίζει αρειμανίως να αποδείξει στην κοινότητα πως είναι ανοιχτοχέρης, παρά με ελπιδοφόρους πολιτικούς σχεδιασμούς μίας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας. Ο πρωταγωνιστής στις προεκλογικές περιόδους, ιδίως σε αυτές που είναι κρίσιμες, είναι πάντοτε το «ζητούμενο». Τουτέστιν, αυτό που αναζητείται κάθε φορά, αυτό στο οποίο εναποθέτει το εκλογικό σώμα τις άλλοτε κορεσμένες, και νυν ανεκπλήρωτες του ελπίδες. Τι ζητάμε φέτος άραγε; Πριν αναφερθούμε σε αυτό όμως, ας αναλύσουμε τα δεδομένα που έχουμε στο τραπέζι. Οι δηλώσεις του αρχηγού της ΝΔ ήταν απογοητευτικές αλλά και προβλέψιμες για δύο λόγους. Πρώτον, όπως και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, ένα κυβερνών κόμμα φέρει πάντοτε την λεγόμενη «φθορά» που συνοδεύει την θητεία του, και δη όταν αυτή είναι   σχεδόν...

Πως ψηφίζουν οι πολίτες;

  Γράφει ο Βαγγέλης Γιαννακός, Νομικός Η φετινή χρονιά, ως εκλογική χρονιά, αναμένεται να χαρακτηρισθεί από εντάσεις και σφοδρές διαμάχες. Δυστυχώς, ωστόσο, οι συγκεκριμένες εντάσεις και οι σφοδρές αυτές διαμάχες δεν αναμένονται να κινηθούν στο επίπεδο των θέσεων, των ιδεών και των ουσιαστικών προτάσεων, αλλά πρόκειται να αποτελέσουν μια απλή σύγκρουση διαφορετικών τύπων λαϊκιστικών εκφάνσεων. Ο λόγος; Υπερβολικά απλός και κάποιες φορές επικίνδυνος: η ψυχολογία του εκλογικού σώματος. Το εκλογικό σώμα, δηλαδή οι πολίτες, επιλέγουν κόμματα ή ηγέτες για διαφορετικούς λόγους. Από τη μια πλευρά ενδέχεται ένας εκλογέας να αποτελεί «στρατιώτη» κάποιου κόμματος, είτε από συνήθεια είτε από οικογενειακή παράδοση είτε για λόγους που μόνο ο ίδιος ο εκλογέας δύναται να μας απαντήσει και ως εκ τούτου αποδέχεται άκριτα τις θέσεις και τις προτάσεις ενός κόμματος εντασσόμενος στον σκληρό πυρήνα αυτού. Ταυτόχρονα με την ξεκούραστη κομματική και πολιτική επιλογή του, ικανοποιεί και το αίσθημα του ανή...