Γράφει ο Διαμαντής Αμπατζής, Πολιτικός Επιστήμονας Αυτές τις μέρες βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από σκληρές εικόνες βίας στους δρόμους του Παρισιού και άλλων περιοχών της Γαλλίας. Εικόνες τόσο σκληρές, που βλέποντας το καμένο δημαρχείο αναρωτήθηκα αν πρόκειται για πραγματικό γεγονός ή για εικόνα δημιουργημένη με τεχνητή νοημοσύνη. Η κατάσταση στη Γαλλία είναι τόσο περίπλοκη, που είναι σχεδόν αδύνατο να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φταίνε οι μετανάστες; Φταίνε οι κακές συνθήκες διαβίωσης, ύστερα από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα της οικονομικής κρίσης που έπληξε και συνεχίζει να πλήττει τη Γαλλία; Οι ερμηνείες είναι πολλές και σχεδόν πάντα διατυπώνονται με τρόπο που εξυπηρετεί την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα εκείνου που εκφράζει την εκάστοτε άποψη. Προσωπικά, δεν πιστεύω τίποτα από όλα αυτά, γιατί τα πιστεύω όλα. Οι δύο ισχυρότερες απόψεις που κυριαρχούν αυτές τις μέρες στα μέσα ενημέρωσης έχουν διαμορφώσει δύο πολύ σημαντικά αφηγήματα. Το πρώτο υπο...
Γράφει ο Βαγγέλης Γιαννακός, Νομικός Η φετινή χρονιά, ως εκλογική χρονιά, αναμένεται να χαρακτηρισθεί από εντάσεις και σφοδρές διαμάχες. Δυστυχώς, ωστόσο, οι συγκεκριμένες εντάσεις και οι σφοδρές αυτές διαμάχες δεν αναμένονται να κινηθούν στο επίπεδο των θέσεων, των ιδεών και των ουσιαστικών προτάσεων, αλλά πρόκειται να αποτελέσουν μια απλή σύγκρουση διαφορετικών τύπων λαϊκιστικών εκφάνσεων. Ο λόγος; Υπερβολικά απλός και κάποιες φορές επικίνδυνος: η ψυχολογία του εκλογικού σώματος. Το εκλογικό σώμα, δηλαδή οι πολίτες, επιλέγουν κόμματα ή ηγέτες για διαφορετικούς λόγους. Από τη μια πλευρά ενδέχεται ένας εκλογέας να αποτελεί «στρατιώτη» κάποιου κόμματος, είτε από συνήθεια είτε από οικογενειακή παράδοση είτε για λόγους που μόνο ο ίδιος ο εκλογέας δύναται να μας απαντήσει και ως εκ τούτου αποδέχεται άκριτα τις θέσεις και τις προτάσεις ενός κόμματος εντασσόμενος στον σκληρό πυρήνα αυτού. Ταυτόχρονα με την ξεκούραστη κομματική και πολιτική επιλογή του, ικανοποιεί και το αίσθημα του ανή...